Recentelijk vond een belangrijke rechtszaak plaats in Rotterdam, waarin de rechten van uitzendkrachten bij stakingen centraal stonden. Deze zaak, tussen uitzendbureau OTTO Workforce en Albert Heijn, belichtte enkele belangrijke kwesties voor de uitzendbranche. Vooral de vraag of uitzendkrachten mogen staken en wat de rechten en plichten van uitzendbureaus in dergelijke situaties zijn, kwamen aan bod.
Uitzendkrachten en staken
Albert Heijn gebruikte uitzendkrachten van OTTO Workforce in hun distributiecentra. Toen er stakingen plaatsvonden, waarbij ook uitzendkrachten betrokken waren, vroeg Albert Heijn om vervanging van deze stakende uitzendkrachten. OTTO Workforce wees op het onderkruipersverbod, zoals vastgelegd in artikel 10 van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediair (Waadi). Dit artikel verbiedt het inzetten van nieuwe arbeidskrachten bij bedrijven waar een staking of arbeidsconflict plaatsvindt.
Het Onderkruipersverbod: Wat mag wel en wat niet?
Het onderkruipersverbod verbiedt uitzendbureaus om vervangende krachten te leveren als er sprake is van een staking. Dit geldt ook wanneer er slechts een dreiging van een staking is. Uitzendkrachten die al ingehuurd zijn, mogen wel blijven werken. Dit alleen mits zij dit willen en niet onder druk worden gezet om stakende werkzaamheden over te nemen.
Er bestaan enkele uitzonderingen op dit verbod. Zo mogen opdrachtgevers andere werknemers inhuren via een ander uitzendbureau, zolang deze werknemers niet als vervanging voor de stakers worden ingezet. Ook mogen reguliere werknemers of medewerkers van een verbonden onderneming het werk overnemen zonder in strijd te zijn met de wet.
Wat betekent dit?
De rechtbank oordeelde dat Albert Heijn geen vervangende uitzendkrachten mocht inzetten en OTTO Workforce deze niet mocht leveren. Dit vonnis benadrukt dat uitzendbureaus goed moeten letten op hun verplichtingen onder de Waadi en de Gedragsregels voor Uitzendondernemingen.
Praktische tips voor de uitzendbranche
Zorg ervoor dat uitzendkrachten goed geïnformeerd zijn over hun rechten tijdens een staking. Dit voorkomt dat zij per ongeluk in strijd met de regels handelen door werk van stakende werknemers over te nemen. Bespreek vooraf met opdrachtgevers de mogelijke gevolgen van een staking en stel duidelijke afspraken op over de verantwoordelijkheden en verwachtingen. Dit kan juridische complicaties later voorkomen.
Controleer of de Algemene Voorwaarden van de ABU zijn toegepast in de afspraken met opdrachtgevers. Deze voorwaarden kunnen bepalingen bevatten over doorbetaling tijdens een staking. In geval van twijfel over de naleving van de wetgeving of de omgang met stakingen, kunnen leden van uitzendorganisaties altijd contact opnemen met een uitzendbureau backoffice ondersteuner voor advies. Overweeg de risico’s van het leveren van arbeidskrachten bij een arbeidsconflict zorgvuldig. Dit kan helpen om problemen met toezichthouders zoals de Inspectie SZW te voorkomen.
Ondersteunen en communiceren
Stakingen waarbij uitzendkrachten betrokken zijn, brengen complexe juridische vraagstukken met zich mee. Het is belangrijk voor uitzendbureaus om goed geïnformeerd te zijn over de relevante wetgeving en richtlijnen, zoals het onderkruipersverbod. Door te communiceren met zowel uitzendkrachten als opdrachtgevers en goed voorbereid te zijn, kunnen uitzendbureaus zich beter positioneren om de uitdagingen van stakingen aan te pakken en hun bedrijfsvoering te beschermen.
Bron origineel artikel: Flexhub.nl
Het bericht Stakingen in de uitzendbranche: Wat zijn de rechten van jouw flexwerker? verscheen eerst op Flexupdate.